Loading...
DGS Dhinakaran

பரம தகப்பன்!

Bro. D.G.S Dhinakaran
18 Oct
“நான் உங்களை ஏற்றுக்கொண்டு, உங்களுக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், நீங்கள் எனக்குக் குமாரரும் குமாரத்திகளுமாயிருப்பீர்களென்று சர்வவல்லமையுள்ள கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.  (2 கொரிந்தியர் 6:18).
அன்பிற்குரியவர்களே, ஒரு சமயம் ஆண்டவர் இயேசுவிடம் சிலர் சிறுபிள்ளைகளைக் கொண்டுவந்தார்கள். அவரது சீஷருக்கு அது பிடிக்கவில்லை. ஆனால், இயேசுவோ அவர்களைத் தூக்கி, அரவணைத்து, முத்தமிட்டு ஆசீர்வதித்தார். “…சிறுபிள்ளைகளை அவர் தொடும்படிக்கு அவர்களை அவரிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள்; கொண்டுவந்தவர்களை சீஷர்கள் அதட்டினார்கள்...இயேசு...சிறுபிள்ளைகள் என்னிடத்தில் வருகிறதற்கு இடங்கொடுங்கள்... என்று சொல்லி, அவர்கள்மேல் கைகளை வைத்து, அவர்களை ஆசீர்வதித்தார்.” (மாற்கு 10:13-16).
முற்பிதாவான யாக்கோபிடம், அவரது மகன் யோசேப்பு தன்னுடைய இரண்டு குமாரரையும் அழைத்து வந்தான். யாக்கோபு அவர்களை முத்தஞ்செய்து அணைத்துக்கொண்டான் (ஆதியாகமம் 48:10). அதேபோன்றுதான் நம் ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவும், சிறுபிள்ளைகளை அணைத்து முத்தமிட்டிருப்பார் என்று நம்புகிறேன். சிறுபிள்ளைகளை அணைத்துக்கொண்டு, ஆசீர்வதித்து முத்தமிட்ட அன்பான தேவன், உங்களையும் அப்படியே அணைத்துக்கொண்டு முத்தமிட்டு ஆசீர்வதிப்பார்.
ஒருமுறை நான் அதிகமாய் நோயுற்று ஒருமாத காலத்திற்குமேலாக, மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்றுக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது என் பேத்தி ஷேரனுக்கு இரண்டு வயது. அவள், ‘நான் வீட்டிற்கு வருவேன், வருவேன்’ என்று எனக்காக காத்திருந்து சோர்ந்து போனாள். என்னுடைய புகைப்படம் ஒன்றை தன்னுடனே எப்போதும் வைத்திருந்தாள். பிறகு பொறுமை இழந்து, “தாத்தா எங்கே?” என்று கேட்டுக்கொண்டேயிருந்தாள். ஒருநாள் மகள் இவாஞ்சலின், பேத்தி ஷேரனை மருத்துவமனைக்கு அழைத்து வந்தாள். என்னைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் அவள் என்னை நோக்கி ஓடி வந்தாள். அதிக பலவீனத்தினால் என் கரங்கள் நடுங்கிக்கொண்டேயிருந்தாலும், நோய்க்கிருமிகள் ஷேரனுக்கு தொற்றிவிடக்கூடாது என்று பயந்ததாலும், மருத்துவர்கள், “அவளைத் தூக்கவேண்டாம்” என்று என்னிடம் கூறினார்கள். ஆனாலும், சிறிது நேரம் கழித்து அவள் மீண்டும்  ஓடிவந்தாள். தாதிமார் அவளை தூக்கிக்கொண்டு போய்விட்டனர். யாரும் எதிர்பார்க்காத வேளையில் அவள், “தாத்தா என்னைத் தூக்குங்கள், என்னைத் தூக்குங்கள்” என்று சத்தமிட்டபடியே, என் அருகில் ஓடிவந்துவிட்டாள். என்னையுமறியாமல், நடுங்கிக் கொண்டிருந்த கரங்களினால் நான் அவளைத் தூக்கினேன். அப்படியே அணைத்துக்கொண்டேன்; முத்தமிட்டேன். என்னுடைய மடியில் அவள் ஒரு ராஜாத்தியைபோல் உட்கார்ந்திருந்தாள்.
அன்று இயேசு கிறிஸ்துவிடமும், “என்னைத் தூக்குங்கள்” என்று ஒவ்வொரு சிறுபிள்ளையும் கேட்டிருக்கும். அவர் அவர்களை சந்தோஷமாக தூக்கி முத்தமிட்டிருப்பார். சிறுபிள்ளைகளாக இருந்தாலும், அவர் அவர்களை துரத்திவிடாமல் அன்புகூர்ந்தார். எவ்வளவுதான் வயதாயிருந்தாலும், நம்முடைய அப்பாவையோ, அம்மாவையோ நினைத்துப் பார்க்கும்போது, அவர்கள் இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று யோசிக்கிறோம். நம் எல்லாருக்கும் பரம தகப்பன் ஒருவர் இருக்கிறார். அவர்தான், “நான் அவர்களுக்கு பிதாவாயிருப்பேன். அவர்கள் எனக்கு குமாரரும் குமாரத்திகளுமாயிருப்பார்கள்” என்று கூறுகிறார் (2 கொரிந்தியர் 6:18). உங்களுக்கு எழுபது வயது கூட ஆகிருக்கலாம். ஆனாலும், ஆண்டவர் உங்களைப் பார்த்து, “மகனே, மகளே” என்றுதான் அழைக்கிறார். அவர் உங்களை குமாரரும் குமாரத்தியுமாக தெரிந்துகொண்டிருக்கிறார். நீங்கள் தனிமையானவர்கள் இல்லை. இப்பொழுதும் நீங்கள் அவரை நோக்கிப் பார்க்கும்போது, அவர் உங்கள் அருகிலே வருவார்.
Prayer:
என் அன்புநிறைந்த பரலோகப்பிதாவே,

இயேசுவின் நாமத்தில் உம்மிடம் வருகிறேன். தேவனே நீர் எனக்கு பிதாவாயிருக்கிறீர். என் தாய் தந்தை என்னை மறந்தாலும், என்னை என்றும் மறவாத நேசரே உமக்கு கோடான கோடி நன்றி செலுத்துகிறேன். நீர் ஒருவரே ஜீவனுள்ள தேவன் என்பதை அறிந்துக்கொண்டேன். என் மீது உமது கிருபைகளை பொழியும். நான் என்றும்  உமக்கு பிரியமான பிள்ளையாய் இந்த பூமியில் ஜீவித்திருக்க உதவி செய்யும். எனக்கு தேவையான ஆசீர்வாதங்களை நீர் பூர்த்தி செய்தருளவேண்டுமென்று இயேசுவின் இனிய நாமத்தில் கேட்கிறேன் பிதாவே,

ஆமென்.
 

For Prayer Help (24x7) - 044 45 999 000